2025 yılında çok acılı olaylar, kayıplar yaşadık. Hepsine ayrı yandık. İçimiz kavruldu. Toplumsal olaylar, yaşanan haksızlıklar, ihmalkarlık sonucu yok olan hayatlar hepimizde izler bıraktı. Neden bunları yaşıyoruz diye sorduk. Nerede hata yapıyoruz diye düşündük. Kendi kendimize sözler verdik, ahlar ettik, dualar okuduk. Her geçen gün geride bırakılanı aratır bir hal aldı. Bizler yaş aldıkça geçmişte yaşanılan hayatların adeta bir cennet olduğunu düşünmeye başladık. Geçmişi özledik ve gelecekten korkar olduk.
 

Aslında yazmak istediğim konu beni çok üzen bir kayıpla ilgili olacaktı. Ancak girizgah kısmı biraz daha kapsayıcı oldu. Varsın olsun. Volkan Konak’ ı anlatmak istiyordum yazımda, kalanında elimden geldiğince hislerimi yazayım o halde.
 

Karadenizli olmama, hatta Karadeniz müziğine hiç sempatim olmamasına rağmen Volkan Konak’ın vefatı beni çok etkiledi. Yaşının genç olmasından mı, geride kalan çocuklarının yaşlarının küçüklüğünden mi yoksa dünya görüşünün bana yakınlığından mı bilmem hiç inanmak istemedim bu kayba.
 

İyiliklerle donatılmış bir insan olduğu, vefalı, acıma duygusuna sahip bir kalbi olduğu konuşmalarından belliydi. Duygularını da şarkıları gibi coşkulu, aşkla dile getiriyordu. Çok sonradan öğrendim ki babasız 60’ın üzerinde öğrencinin eğitim hayatına destek oluyormuş. Pek çok sokak hayvanın ameliyat masrafını karşılamak için destek konserleri vermiş. Atatürk’e ve vatanına canı gönülden bağlı, özde milliyetçi bir insanmış. Arkasından ileri geri konuşanları duydukça sizin bu millete ne faydanız var da bunları söylemeye diliniz varıyor diye düşündüm. Ölenin arkasından konuşmak her zaman kolay olmuştur ancak inancını öne çıkararak varlığını ispat etmeye çalışanlar inançları gereği bunun günah olduğunu bilmezler mi diye de düşündüm. Ve yine düşündüm ki ne kadar iyi bir insan olursan ol ancak belli bir zümreye yaranırsan onlara göre cennetlik olabilirsin ve rahmet dilemeyi hak edersin.
 

Yazılacak söz çok ancak ustanın beni çok etkileyen şarkısındaki sözlerle bitireyim yazımı;
 

Sevdaya düştü gitti, ömrüm ömrüm

Bir kuştu uçtu gitti, ömrüm ömrüm

Baharda göçtü gitti, ömrüm ömrüm

Hazana yoldaş oldu cahil ömrüm vay..

Huzur içinde uyu iyi insan.